سلام خدمت همه دوستان عزیزم

سال نو به همه شما مبارک باشه دوستان

ببخشید که مدتیه آپ نکردم................مشکل دارم و وقتشو ندارم که آپ کنم

انشاالله در اولین فرصت آپ می کنم

با آرزوی سالی پر برکت همراه با شادی برای شما و خانواده ی محترمتون

تا بعد  بای دوستان

 فرا رسیــدن تاسوعا و عاشورای حسینــی را بــه همــۀ مسلمانان

  ودوســت داران حسیـــن تسلیــت می گویـــم.

 به لبهـــایم مــزن قفـل خمـــوشـی

     که در دل قصــه ای نا گفتــه دارم

       ز پایــم باز کـن بنـد گــران را 

        کزیــن ســــودا دلـی آشفتــه دارم

                    تصویــری ازفـروغ فرخـزاد

بـه آفتـاب سـلامی دوبـاره خـواهـم داد                            بـه جـویبــار کـه در مـن جـاری بــود

بـه ابـرهـا کـه فـکرهـای طـویلم بـودنـــد

بـه رشـد  دردناک سـپیدارهـای بـاغ کـه بـا مـن

از فصلهـای خـشک گـذر مـی کـردنـد

بـه دستـه هـای کلاغـان

کـه عطـر مـزرعـه هـای شـبانه را

بـرای مـن بـه هـدیـه مـی آوردنـد

بـه مــادرم کـه در آئینه زنـدگی مـی کـرد

و شکل پیـری مـن بـود

و بـه زمـین ، کـه شهـوت تکـرار مـن ، درون ملتهبـش را

از تخمـه هـای سبـز مـی انـباشـت ـــ سـلامی دوبـاره خـواهـم داد

می آیـم ، می آیـم ، می آیـم

بـا گیسـویـم : ادامـۀ بـوهـای زیـر خـاک

بـا چشمهـام : تجربـه هـای غلیـظ تاریکـی

بـا بـوته هـا کـه چیـده ام از بـیشه های آن سـوی دیـوار

می آیـم ، می آیـم ، می آیـم

و آستانـه پـر از عـشق می شـود

 و مـن در آستانـه بـه آنها کـه دوســت مـی دارنـد

و دختـری کـه هنـوز آنجـا ،

در آستانـۀ پـر عـشق ایستـاده ، سـلامی دوبـاره خـواهـم داد

 زنــده یـــاد فـــروغ فــرخــزاد

دلـم گـرفته اسـت                      دلـم گـرفته اسـت

بـه ایـوان میـروم و انگشـتـانـم را                 بـر پـوست کشیــده ی شـب می کشـم

چــراغ هـای رابطـه تـاریکند                         چــراغ هـای رابطـه تـاریکند

کسی مرا بـه آفـتاب               معـرفـی نخواهد کرد

کـسی مـرا بـه مـیهمانـی گـنجشـکـها نـخــواهد بــــرد

پـــرواز را بـه خـاطـر بسپـار

پــرنــده مــردنـیـسـت

 یـاد فـروغ فــرخـزاد تـا ابـد زنـده بـاد

چـون سنگــها صـدای مـرا گــوش مـی کنـی       سنگـی و نا شنیده فرامــوش مـی کنی    

رگبـار نـو بـهاری و خــواب دریچــه را             از ضربـه های وسوسه مغشـوش می کنی

دسـت مـرا کـه سـاقۀ سـبز نـوازش اسـت          بـا بـرگــهای مـرده هـم آغـوش مـی کنـی

گمـراه تـر از روح شـرابـی و دیـده را               در شـعله مـی نشانـی و مدهـوش می کنـی

ای مـاهـی طـلایی مـرداب خـون مـن                 خـوش بـاد مستیت،که مـرا نـوش می کنـی

تـو درۀ بنفــش غـروبــی که روز را                  بـر سینـه می فشاری و خامـوش می کنـی

  در سایه ها، فروغ تـو بنشست و رنگ بـاخت                     

  او را به سایه از چـه سیه پـوش می کنـی                    

                                                                                         فروغ فرخزاد

دیـدگـان تو در قــاب انـدوه            سرد و خاموش              خفتـه بودنـد

زود تر از تو نا گـفته ها را                       بــــا زبــان نـگه گـفته بودند

از من و هر چه در من نهان بـــود

می رهیدی

می رمیدی

یادم آمــد کــه روزی در ایـن راه                 نا شکیـبا مرا در پـی خویـش

می کـشیـدی

می کـشیـدی

آخریــن بـار

آخریــن بـار

آخریــن لــحظه تــلخ دیــدار                     سر به سر پــوچ دیــدم جـــهان را

بـــاد نالیــد ومن گوش کــردم                       خش خش برگـهای خــزان را

بــاز رانــــدی

بــاز خـوانـدی

بــاز بـر تـخـت عـاجـم نـشـــانـدی                بــاز در کـام مـوجـم کشــــانـدی

گــر چـه در پـرنیان غــمی شـوم                 ســالها در دلـم زیـستی تـو

آه ، هــرگــز نــدانستـم از عـشق

چــیستی تــو

کــیستی تــو

                                                                             فروغ فرخ زاد

من که می دانم شب عمرم به پـــایـــان می رسد

                                                نـــوبت خاموشی من سهل و آســـان میرسد

   من که می دانم که تـا سر گرم بزم و مستی ام

                                                مــــرگ ویـرانـگر چه بی رحـم و شـتابان  میرسد  

                                     پـــــــس چــــرا عـــاشق نـــباشم ؟؟؟  

کاش تاریکی می رفت ، فردا می شد    

صبح می شد ، چشمون تو پیدا می شد   

لب های ناز تو با قصه ی عشق      

مث گلهای بهاری وا می شد         

تا دلم شکوه رو آغاز می کنه        

دیگه اشکم واسه من ناز میکنه       

یادته قــول دادی پیشـم می مـونی       

قصه عشق ، زیر گـوشـم می خونی      

نمی دونست دل وا مــونده ی من       

که تو رسم بی وفایی می دونی        

هنــوز از عشق تــو لـبــریزه تـنم       

عاشق چشمـون ناز تــو منم           

نمی دونــم چرا من هم مثــل تــو       

نمی تــونم  زیـر قـولـم بزنم         

                                                                       شهریار قنبری